Znaczenie: zmniejszenie kary.
Od „consolatio”, przeniesione do marijańskiego imienia Consuelo.
4 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Najświętsza Maryja Panna Pocieszenia. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Maryjny tytuł nadany Matce Boskiej w tradycji katolickiej, szczególnie czczony przez zakony, takie jak augustianie. Ta dewocja przedstawia postać macierzyńską, która oferuje pocieszenie i siłę moralną osobom przechodzącym przez próbę, smutek lub żałobę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że godność ludzka nie sprowadza się do indywidualnej odporności. Szukanie i oferowanie pocieszenia jest aktem społecznego odwagi, który łączy ludzi w ich wspólnej kruchości.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Consuelo obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 4 września.
Consuelo to imię maryjne o łacińnym rodowodzie, utworzone na bazie słowa „consolatio” (ulga w cierpieniu). Wywodzi się z wezwania Matki Bożej Pocieszenia lub Pocieszającej, które przedstawia Dziewicę jako schronienie i oparcie dla cierpiących; jest to nabożeństwo ściśle związane z zakonnym zakonem augustiańskim i szeroko rozpowszechnione w Hiszpanii oraz w Hiszpańskiej Ameryce.
Przez większość XX wieku było to imię powszechne, ciepłe i pełne czułości, niemalże program życia. Jego zdrobnienie „Chelo” jest tak popularne, że często przykrywa pełną formę imienia. W kulturze hiszpańskojęzycznej na zawsze zapisała się dzięki meksykańskiej Consuelo Velázquez, autorce bolero „Bésame mucho”, jednego z najczęściej przerabianych utworów na świecie.
Dziś Consuelo postrzegane jest jako imię klasyczne, nieco retro, ale bardzo urokliwe, przywołujące na myśl czarujące babcie i ochronną kobiecość. Przypomina ciepło, gościnność i tę pocieszającą obietnicę, którą niesie ze sobą jego znaczenie.
Consuelo niesie swoją misję w imieniu, a jej profil to potwierdza: lojalność w najwyższym stopniu (9), skalista stabilność (9) i przepełniona wrażliwość (9). To archetyp ciepłego schronienia, osoba, do której wszyscy zwracają się, gdy świat staje się przytłaczający, ponieważ słucha bez oceniania i pociesza bez kazania. Jej dyplomacja (8) czyni ją naturalną pacyfikatorką: łagodzi konflikty jednym uprzejmym słowem i dłonią na ramieniu.
Etymologia wskazuje: „consolatio”, ulga w bólu. Consuelo stawia troskę o bliskich ponad jakikolwiek osobisty zysk (potrzeba uwagi 3) i nie pcha jej ambicja głośnego sukcesu (4), lecz dążenie do spokojnego domu i dobrze splecionych więzi. Jej niezależność jest umiarkowana (5), ponieważ znajduje sens w „my” bardziej niż w „ja”. W jej charakterze jest coś głęboko augustiańskiego i macierzyńskiego, ten urokliwy, babciowy wyraz, który przywołuje czułe „Chelo”.
Jej energia jest spokojna (5), o trwałym podłożu, a jej fantazja dyskretna (5): woli konkret i użyteczność nad zamki na chmurach. Ale nie myl jej z kimś bladym: jej humor (6) jest czuły i współuczestniczący, a jej ludzkie ciepło jest zaraźliwe. Podobnie jak Consuelo Velázquez, wlewa czułość w „Bésame mucho”, potrafi zamienić emocję w coś, co pociesza innych.
Podsumowując, kobieta o wielkim sercu i spokojnej obecności, utkana z cierpliwości i uczucia. Nie dąży do błyszczenia: dąży do podtrzymywania. I w tej cichej sztuce bycia zawsze tam, Consuelo jest po prostu nie do pobicia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Consuelo nie goni za efemerycznym ogniem; jest żarem, który pod popiołem zachowuje ciepło, oferując bezpieczną przystań, gdzie ranna dusza może wreszcie odetchnąć. Jej imię, wywodzące się z łacińskiego consolatio, wyznacza jej intymny język: nie jest to głośna pasja, lecz pieszczota, która przynosi ulgę, dotyk, który leczy. Oddaje się z powolną, niemal liturgiczną zmysłowością, szukając tej głębokiej więzi, która zamienia ból w dzielony przyjemnością. Co ją pociąga, to autentyczność, ten wzrok, który nie sądzi, lecz rozumie, ta wspólna cisza, która znaczy więcej niż tysiąc pustych obietnic. Z kolei to, co ją odpycha, to powierzchowność, niepotrzebny szum i niezdolność do zapewnienia spokoju. Potrzebuje kogoś, kto zrozumie, że prawdziwy erotyzm tkwi w spokoju, w pewności bycia pocieszeniem dla drugiego. Nie kocha, by uciec, kocha, by zakorzenić. Szuka portu, nie burzy. Jej oddanie jest całkowite, ale tylko wobec tego, kto potrafi docenić spokój jako najwyższą formę pożądania, gdzie ulga zamienia się w największy z ekstaz.
Oznacza „pocieszenie” lub „ulżenie w cierpieniu”, od łacińskiego „consolatio”.
Z maryjnej adwokacji Naszej Pani Pocieszenia lub Pociechy, która przedstawia Dziewicę jako pocieszenie dla cierpiących.
Obchodzona jest zwykle 4 września, ku czci Matki Bożej Pocieszenia, choć niektóre wspólnoty przestrzegają augustiańskiego terminu przypadającego po 28 sierpnia.
Najbardziej znane to „Chelo”; używa się również „Consuelito” lub „Chelito”.
To klasyczne imię, bardzo częste w XX wieku, a dziś postrzegane jako urocze i nieco retro.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.