Znaczenie: włosy czy mężczyzna o włosach.
Z łacińskiej etymologii, która łączy się z „caesaries”, oznaczającym włosy.
15 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Cezary z Bus.
Francuski kapłan z końca XVI wieku, aktywny na południu Francji. Założył zakon poświęcony nauczaniu doktryny chrześcijańskiej ubogim i ignorantom, zapewniając dostęp do edukacji tym, którzy byli z niej wykluczeni.
Co z tego zostaje: Można wybrać poświęcenie swojego życia przekazywaniu wiedzy tym, którzy jej pozbawieni. Jest to akt sprawiedliwości społecznej, który przekracza granice epoki.
Źródło: Nominis
César obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 kwietnia.
Cesar to nazwa cesarska w więcej niż jednym przenośnym znaczeniu: była nazwiskiem rodu Juliusza Cezara, tak prestiżowym, że dała początek niemieckiemu słowu Kaiser i rosyjskiemu car, oznaczającym cesarza. Jej łacińska etymologia łączy się z „caesaries”, co oznacza włosy – lub mężczyznę o włosach – oraz z terminem na określenie dziecka urodzonego przez cesarskie cięcie, od którego wywodzi się słowo césarienne.
Jeśli chodzi o kalendarz, we Francji Cesar jest czczony 15 kwietnia, ku czci błogosławionego Cesara de Busa, prowansalskiego księdza z XVI wieku. Tak więc dwa dziedzictwa: antyczna wielkość i chrześcijański żar.
Od dawna wykluczony z mody, Cesar odnotował we Francji wyraźny powrót od lat 2000, napędzany trendem na nazwy retro-chic i o brzmieniu łacińskim. Dziś przywołuje obraz pewnego siebie młodego człowieka, zarówno szlachetnego, jak i figlarnego. Pomiędzy kompozytorem Césarem Franckiem, rzeźbiarzem Césarem a francuskimi nagrodami filmowymi nazwanymi na jego cześć, imię emanuje autorytetem, sztuką i pazurem.
Trudno jest nosić imię cesarza, nie przyjmując przy tym odrobiny jego aury. César emanuje naturalnym poczuciem pewności siebie, pragnieniem postępu i pędem do przywództwa — ambicja płynie w nim głęboko, subtelna lub krzykliwa w zależności od dnia, ale zawsze obecna. Nosi ten styl odziedziczony po swoim chwalebnym poprzedniku, tę radość z robienia rzeczy na wielką skalę.
Energetyczny i przedsiębiorczy, nie lubi być biernym — chce działać, podejmować decyzje i inspirować innych. Jego niezależność jest silna: César idzie własną drogą i cierpi, gdy inni próbują dyktować mu kierunek. Potrzebuje uznania za to, co osiąga, ale to nie graniczy z próżnością; to raczej zdrowa duma, duma budowniczego, który chce zostawić ślad.
Jednak aura jego słynnych nosicieli dodaje temu portretowi złożoności: między kompozytorem Césarem Franckiem a rzeźbiarzem Césarem, imię niesie ze sobą nutę artystycznej kreatywności i wrażliwości na piękno, łagodząc ambicję. César to nie tylko zdobywca; jest też esteta, zdolny do czułości i humoru, zwłaszcza w jego retro-chic wersji, tak cenionej dziś, która nadaje imieniu zabawny sznyt elegancji, a nie wojskowy.
Stabilny w swoich wyborach i wierny swoim przekonaniom, może jednak wykazać się umiejętnościami strategicznymi i dyplomatycznymi, gdy to konieczne — nie staje się Césarem, szarżując na oślep. W głębi łączy postawę lidera z urokiem twórcy: słoneczna i pewna siebie osobowość, która wytycza swoją drogę z nutą świadomej teatralności. Veni, vidi… ale przede wszystkim zdobywa serca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Miłość Césara nie jest szeptem; to rzymski edykt, wyrzeźbiony w kamieniu i wyryty z ostrą, zdecydowaną krawędzią caedere. Być kochanym przez niego, to być otwartym, surowym i odsłoniętym, choć głęboko widzianym. Nie zatrzymuje się w miękkich, dwuznacznych mgłach współczesnego romansu. Jego uwodzenie jest fizyczne, zakorzenione i intensywnie dotykowe. W jego namiętności tkwi prymitywna tekstura, sugestia nieposkromionego, „owłosionego” dzikiego żywiołu, który kryje się pod wypolerowaną powierzchnią jego imienia. Przyciąga go autentyczność, szorstka tekstura duszy, która nie daje się wygładzić dobrze wychowanemu towarzystwu.
Jednak jego ostry charakter jest nożem obosiecznym. Ta sama precyzja, która definiuje jego pragnienie, może stać się ostrzem, które rani. Może szybko znudzić się grami, delikatnym tańcem pozowania. Jeśli partnerowi brakuje substancji, jeśli jest jedynie powierzchnią i cieniem, zainteresowanie Césara zniknie z nagłością spadku gilotyny. Szuka zjednoczenia, które wydaje się starożytne i nieuchronne, więzi wykutej w ogniu wzajemnego rozpoznania, a nie przelotnej namiętności. Wymaga, by być architektem intymności, odcinając zbędne, aż do momentu, gdy pozostanie tylko esencja, pulsujące serce relacji. Jest intensywny, czasem brutalny, ale bez wątpienia prawdziwy.
Łacińskie nazwisko César, które zyskało sławę dzięki Juliuszowi Cezarowi; stało się synonimem władzy cesarskiej.
Tradycyjnie „ten z włosami”, od „cesariana”; kolejna wskazówka łączy go z dzieckiem urodzonym przez cesarskie cięcie.
Dzień imienin Césara przypada 15 kwietnia i jest poświęcony świętemu Césarowi z Bus. Był on założycielem Ojców Nauki Chrześcijańskiej.
W hołdzie rzeźbiarzowi Césarowi Baldacciniemu, który stworzył posąg w 1976 roku.
Tak, po długim zaćmieniu, odnotowano silny renesans we Francji od lat 2000.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.