Znaczenie: młodzi, którzy asystowali kapłanom podczas świętych obrzędów.
Od rzymskiego imienia rodowego Camillus/Camilla.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Kamill. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski kapłan z XVI wieku, były żołnierz, który stał się pielęgniarką. Założył zakon poświęcony opiece nad chorymi i umierającymi, narzucając swoim członkom niespotykaną surowość i czułość. Zamienił szpital w miejsce godności, gdzie śmierć nie wymazywała ludzkiej godności.
Co z tego zostaje: Można wybrać poświęcenie się łagodzeniu cierpienia, nie oczekując sławy ani uznania. Ta upór w pozostawaniu uważnym na innych, nawet w utrapieniu, jest wzorem ludzkiego męstwa.
Camille obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 14 lipca.
Camille jest jednym z wielkich imion neutralnych we francuskim repertuarze, wywodzącym się od rzymskiego nazwiska rodowego Camillus/Camilla – tych młodych ludzi z dobrych rodzin, którzy asystowali kapłanom podczas rytów sakralnych. Dwie postacie go zdefiniowały: święty Kamil de Lellis, patron opiekunów chorych, oraz legendarna Camila, wojownicza królowa Wolsków u Wergiliusza, szybka jak wiatr.
We Francji Camille początkowo było imieniem męskim (Camille Saint-Saëns, Camille Pissarro), zanim w ciągu XX wieku nie przeszło w użycie szeroko żeńskie, a następnie zdecydowanie neutralne. Dziś jest archetypem imienia płynnego, wybieranego przez rodziców, którzy lubią pomysł imienia bez etykiety płciowej – to bardzo współczesny atut.
Jego wizerunek jest artystyczny, wrażliwy, lekko androgyniczny i niezwykle elegancki. Kojarzy się z tworzeniem (Camille Claudel, piosenkarka Camille), z finezją i pewną wewnętrzną intensywnością. Camille uwodzi swoją ambiwalentną elegancją: ani całkowicie jedno, ani całkowicie drugie, i właśnie tam tkwi jego urok.
Camille wymyka się wszelkim szufladkom, a zaczyna się to od jej płci. Jako imię neutralne par excellence, wciela w sobie płynną, pełną niuansów osobowość, której nie da się wcisnąć w żadną gotową kategorię. Jej fantazja jest w zenicie (8), podobnie jak wrażliwość (8): oto dusza artysty, która łapie emocje świata jak antena, przemienia banał w poezję i widzi piękno tam, gdzie inni przechodzą obojętnie. Przypomina się Camille Claudel zagniatającą materię, piosenkarkę Camille tkającą niezwykłe harmonie wokalne.
To wewnętrzne bogactwo ma swój kontrpunkt: stabilność jest bardziej umiarkowana (5). Camille bywa kapryśna, zmienna, przecięta sprzecznymi prądami – jednego dnia słoneczna, następnego zamknięta w swoim świecie. Ale to jest cena jej kreatywności. Jej niezależność (7) i humor (7) czynią ją osobą wolną i zabawną, która operuje autoironią i pielęgnuje pewien świadomy brak proporcji.
Jej dyplomacja (7) i lojalność (7) równoważą obraz: Camille potrafi słuchać, uspokajać, postawić się na miejscu drugiego – ambiwalencja jej imienia daje jej kameleonową empatię, zdolność do zrozumienia wszystkich punktów widzenia. Przy średniej potrzebie uwagi (6), lubi być widziana i doceniana za to, co tworzy, nie popadając w wystawianie się. Generacyjnie Camille brzmi nowocześnie, miejsko, wrażliwie, nieco artystycznie, z nutą bohemy. To osoba, która sprawia, że odkrywamy nieznanego artystę, pisze nam wspaniały list i znika na trzy dni, by malować. Nieuchwytna i porywająca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Camille, ta dusza pochodząca z dawnej szlachty, nie lubi frywolnych gier ani wulgarności szybkich uwodzeń. Jego lub jej podejście do intymności jest liturgią, świętym rytuałem, w którym każdy wzrok, każdy dotyk musi nieść głęboki ładunek symboliczny. On lub ona szuka esencji, surowej autentyczności więzi, która wykracza poza ciało, by dotknąć duszy. Sensualność Camille jest jak kadzidło i zimny kamień: słodka, trwała, nieuchronna. Co go lub ją porywa, to czystość intencji, niezachwiana lojalność, ta zdolność do pozostania wiernym własnemu światłu. Z drugiej strony, powierzchowność, jawne kłamstwa i zaniedbanie emocjonalne ranią go lub ją w najgłębszej części bytu. Camille potrzebuje partnera, który potrafi być jednocześnie ołtarzem i ofiarą, który rozumie, że miłość jest oddanym posługiwaniem, wymagającym całkowitej obecności. Bez tego rezonansu duchowego i cielesnego żar gaśnie, ustępując miejsca lodowatemu zimnu.
Tak, to jedno z najpopularniejszych imion neutralnych we Francji, dziś głównie używane jako żeńskie, ale również bardzo często jako męskie.
Oznacza młodego asystenta kapłanów podczas uroczystości sakralnych w starożytnym Rzymie.
Pochodzenie łacińskie, od nazwiska Camillus/Camilla.
14 lipca, w dzień świętego Kamila de Lellis, patrona opiekunów.
Tak, w XIX wieku było to przede wszystkim imię męskie, zanim stało się żeńskie, a następnie neutralne w XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.