Znaczenie: przyjaciel Boga lub ukochany przez Boga.
Z greckiego theós, „bóg”, i phílos, „przyjaciel”.
20 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Teofil. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski żołnierz z III wieku, pochodzący z Cezarei w Kapadocji. Odmawia składania ofiar idolom, pomimo presji władzy cesarskiej, i poddaje się torturom, nie ustępując. Jego odwaga w obliczu arbitralności władzy czyni go symbolem sumienia.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tu, że można zachować godność w obliczu siły, która nas przytłacza. Powiedzenie „nie”, gdy wszyscy wymagają „tak”, to potwierdzenie, że duch nie poddaje się przymusowi.
Teofilo obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 20 grudnia.
Teófilo to imię greckie o pięknym znaczeniu: theós, „Bóg”, i phílos, „przyjaciel”, czyli „przyjaciel Boga” lub „ukochany przez Boga”. Ma bardzo starożytne echo literackie, ponieważ Teófilo jest adresatem, do którego św. Łukasz dedykuje swoją Ewangelię oraz Dzieje Apostolskie, co uczyniło to imię symbolem idealnego wierzącego od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
W kalendarzu świętych jest wielu świętych Teófilo; najpopularniejsza w Hiszpanii data imienin przypada na 20 grudnia. W świecie hiszpańskojęzycznym imię to błyszczy głównie dzięki dwóm legendom sportu: peruwiańskiemu piłkarzowi Teófilo Cubillasowi, jednemu z najlepszych w historii swojego kraju, oraz kubańskiemu bokserowi Teófilo Stevensonowi, trzykrotnemu mistrzowi olimpijskiemu.
Dziś Teófilo postrzegany jest jako imię kulturalne, dźwięczne i nieco szlacheckie, rzadko spotykane wśród noworodków, co nadaje mu elegancki i wyróżniający się charakter. Jego głęboka melodyjność i jasne znaczenie czynią z niego imię o charakterze, łączące klasyczne korzenie z szlachetnością, która nigdy nie wychodzi z mody.
W imieniu Teófilo kryje się deklaracja zasad – „przyjaciel Boga” – i z niej wyrasta charakter dążący do szczytów bez robienia szumu. Jego główną cechą jest niezależność połączona z przywódczą wolą, wolą jedynki: Teófilo woli wytyczać własną drogę niż iść wydeptanymi ścieżkami, a posiada tę spokojną pewność siebie kogoś, kto zna swoją wartość, nie mając potrzeby jej głośno ogłaszać.
W nim tkwi pewna szlachetność, niemal archaiczna, odziedziczona po kulturalnym i klasycznym brzmieniu imienia. Jest refleksyjny, kocha wiedzę i rozmowy o głębszej treści; frywolność nie jest mu bliska, choć skrywa subtelny humor i elegancki sarkazm, które ujawnia tylko wobec tych, którzy naprawdę go znają. Jego lojalność jest poważna: gdy Teófilo przyjmie kogoś za przyjaciela, pozostaje nim do końca życia, z tą samą stałością, z jaką Teófilo Cubillas bronił swoich barw, albo Teófilo Stevenson odrzucał fortuny ze względu na wierność wobec swoich.
Jego ambicja jest realna, ale godna – bardziej dąży do zostawienia trwałego śladu niż do zbierania braw; w istocie jego potrzeba uwagi jest niska, a nawet może sprawiać wrażenie zamknięcia w sobie. Pod tym opanowaniem bije jednak głęboka wrażliwość, wrażliwość wierzącego, jakiego przywołuje to imię, zdolnego wzruszać się pięknem, sprawiedliwością lub wielkim wyczynem sportowym.
Gdzie może się potknąć, to w pewnej dumie i skłonności do działania na własny rachunek, co czasem sprawia, że wydaje się zdystansowany lub trudno mu doradzić. Ale kto zyska jego zaufanie, odkrywa kogoś spójnego, konsekwentnego w tym, co myśli i co robi, z powagą i elegancją imienia, które przetrwa stulecia bez zmarszczki. Teófilo nie dąży do tego, by podobać się wszystkim: dąży do wierności temu, w co wierzy, a to właśnie jest w nim najbardziej podziwiane.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Teófilo, którego imię krzyczy „kochany przez Boga”, nie szuka zwykłych spotkań; pragnie połączenia, które wykracza poza sferę cielesną, by dotknąć duszy. W łożu jest wyznawcą subtelnego i głębokiego erotyzmu. Nie pociągają go pośpiech ani powierzchowność; jego największą rozkoszą jest cicha zażyłość, ten wzrok, który mówi więcej niż tysiąc pustych obietnic. Jest zmysłowy, tak, ale z cierpliwością kogoś, kto wie, że prawdziwa pasja buduje się w słuchaniu i wzajemnym oddaniu.
W kobiecie naprawdę rozkochuje go inteligencja, ten ostry umysł, który stawia czoła jego umysłowi i go uzupełnia. Jednak ucieka od emocjonalnego chłodu i postaw pełnych pretensji. Jeśli partnerka okazuje dystans lub bywa manipulująca, jego zainteresowanie gaśnie natychmiast, jak świeca zduszona przez obojętność. Teófilo potrzebuje czuć się niezbędny, nie z próżności, lecz by karmić swoją naturę ochronną i oddaną. Szuka kogoś, kto będzie jego powiernikiem i schronieniem, kogoś, z kim cisza będzie komfortowa, a pasja wieczna. Nie jest zaborczym kochankiem, lecz towarzyszem życia, który oferuje niezachwianą lojalność w zamian za autentyczność.
Pochodzi z greki, od Theóphilos, złożonego z theós („bóg”) i phílos („przyjaciel”).
Oznacza „przyjaciela Boga” lub „ukochanego przez Boga”.
Najczęściej podawaną w Hiszpanii datą jest 20 grudnia, choć istnieje kilku świętych Teófilo, których wspomnienia przypadają w różnych dniach w ciągu roku, na przykład święty Teófilo z Cezarei 5 marca.
To osoba, do której św. Łukasz dedykuje swoją Ewangelię i Dzieje Apostolskie; jego dokładna tożsamość jest nieznana.
Nie, jest rzadkie, co nadaje mu kulturalny i wytworny charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.