Znaczenie: laurowy wieniec zwycięzców.
Z greckiego Stéphanos, hiszpańska forma Esteban.
26 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Szczepan. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Jeden z pierwszych siedmiu diakonów Kościoła prymitywnego, w I wieku, w Jerozolimie. Obronił swoje przekonania z rzadką przenikliwością wobec wrogo nastawionego trybunału, odmawiając milczenia lub wycofania się ze swoich słów, co sprawiło, że został ukamienowany.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że spójność między słowami a czynami czasem wymaga zapłacenia wysokiej ceny. Jego przykład zachęca do zachowania godności i własnego głosu, nawet gdy presja zbiorowa próbuje nas zmusić do ugięcia się.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Wikidata · Wikipédia
Steven obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 26 grudnia.
Imię „Steven” jest wariantem ortograficznym imienia Stephen, wywodzącego się z greckiego Stephanos, co oznacza „koronę” lub „wieniec” — wieniec laurowy zwycięzcy. Imię to oddaje cześć św. Szczepanowi, pierwszemu męczennikowi chrześcijańskiemu (protomęczennikowi), ukamienowanemu w Jerozolimie i czczonemu co roku 26 grudnia. Ortografia z „v” jest zapisem fonetycznym, który szeroko rozwinął się w XX wieku i stał się szczególnie popularny w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy Wielka Brytania zachowała klasyczne „ph”.
Steven znalazł swój rytm w połowie stulecia, będąc jednocześnie solidnym i nowoczesnym, a zawsze przywołuje na myśl sympatycznego, zwykłego mężczyznę — zdolnego, kreatywnego i bez pozy. Jego skrócona forma, Steve, jest jednym z najcieplejszych imion w języku angielskim; po prostu nie da się być pompatycznym, nazywając się Steve.
Od superprodukcji Stevena Spielberga po rewolucję w projektowaniu Steve’a Jobsa, imię to kojarzy się z twórcami obdarzonymi wyobraźnią, którzy przedefiniowali swoją dziedzinę, zachowując przy tym pewien ziemski urok. Korona, słusznie, noszona bez afektacji.
Steven to zwykły, kreatywny mężczyzna: dostępny, zdolny i dyskretnie obdarzony wyobraźnią, z osobowością, która odmawia podnoszenia głosu. Jego profil jest godny podziwu w swojej równowadze: wielka lojalność i rzeczywista stabilność, ciepły humor oraz, przede wszystkim, wyraźnie obecna część wyobraźni, która wynosi go ponad bycie po prostu wiarygodnym. Mamy tu kogoś, kto wymyśla wielkie pomysły i kto, w przeciwieństwie do wielu marzycieli, naprawdę je materializuje.
Oto paradoks Stevena, wpisany w jego najbardziej znanych nosicieli. Steven Spielberg wyciągnął dinozaury i rekiny z samej swojej wyobraźni; Steve Jobs zobaczył w komputerze obiekt pożądania. Dwaj wizjonerzy, którzy mieli jedną stopę mocno zakotwiczoną na ziemi, a to jest sygnatura Stevena: głowa w chmurach, ręce na narzędziach. Nosi dawny sens imienia — Stephanos, „korona” lub wieniec zwycięzcy — z lekkością, osiągając sukces, nigdy nie roszcząc sobie pretensji do koronacji.
Społecznie Steven to ten, którego łatwo się polubi. Jego dyplomacja i wrażliwość czynią go dobrym słuchaczem i naturalnym współpracownikiem, a „Steve” jest prawdopodobnie najbardziej rozbrajającym zdrobnieniem prostoty, jakie istnieje: po prostu nie można być pompatycznym, nazywając się Steve. Jego umiarkowana potrzeba uwagi sprawia, że chętnie przyjmuje brawa, nie obrażając się, gdy ich brak.
W Stevenie nie ma nic krzykliwego ani skrajnego, i właśnie w tym tkwi jego urok: to wiarygodny przyjaciel, który też zaskakuje szalonym i błyskotliwym pomysłem przy piwie. Wystarczająco niezależny, by iść własną drogą, wystarczająco stabilny, by można było na niego liczyć, i obdarzony wystarczającą wyobraźnią, by czynić życie interesującym. Steven buduje rzeczy, które trwają — firmy, filmy, przyjaźnie — a przy tym sprawia wrażenie kogoś odświeżająco prostego. Podsumowując, to ten typ, którego chciałoby się mieć zarówno jako partnera, jak i przyjaciela.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Imię „Steven”, którego grecka etymologia niesie ciężki i świetlisty ciężar „korony”, podchodzi do miłości jako do poszukiwania koronacji. Nie szuka chaosu, lecz uznania. Jego uwodzenie jest ofiarą: tka girlandy ze słów i obecności dla tego, co uważa za godne świętości. Zmysłowy w elegancji, woli pieszczotę intelektualną od surowego szału. Co go przyciąga, to blask, ta rzadka aura, która uzasadnia wysiłek podboju. Chce być królem wspólnego królestwa, w którym lojalność jest kamieniem węgielnym. Z drugiej strony, nic tak go nie męczy jak przeciętność uczuciowa lub zdrada wartości. Dla Stevena kochać to ofiarować koronę; otrzymać w zamian koronę z kłamstw lub obojętności jest zniewagą dla jego imienia. Kocha z godnością, wymagając wzajemności godnej jego wewnętrznego tytułu.
Jest pochodzenia greckiego, od terminu Stéphanos, i dotarło do hiszpańskiego przez łacińskie Stephanus. Zyskało popularność dzięki świętemu Szczepanowi, pierwszemu męczennikowi chrześcijańskiemu.
Oznacza „koronę” lub „wieniec”. Nawiązywało do korony zwycięstwa, a wśród chrześcijan do korony męczeńskiej.
26 grudnia, dzień po Bożym Narodzeniu, święto św. Szczepana, pierwszego męczennika.
Jest bardzo stare, ma średniowieczne korzenie, ale pozostaje aktualny i postrzegany jest jako ponadczasowa klasyka, a nie jako imię wycofane z mody.
Étienne we francuskim, Stephen lub Steven w angielskim, Stefano we włoskim, Estêvão w portugalskim i Esteve w katalońskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.