Znaczenie: wyproszony lub upragniony.
pochodzi z hebrajskiego Sha'ul.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł.
Misjonarz i myśliciel judaistyczno-rzymski z I wieku, pochodzący z Tarsu. Przeszedł przez Imperium rzymskie, by szerzyć swoje idee, i napisał listy założycielskie, które ustrukturyzowały zachodnią myśl. Jego intelektualna odważność pozwoliła na przezwyciężenie podziałów jego epoki.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że otwartość umysłu i odwaga zmiany drogi mogą zmienić świat. Intelektualna wytrwałość pozostaje potężnym dźwignią do budowania mostów między ludźmi.
Źródło: Nominis
Saul obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 29 czerwca.
Saul wywodzi się z hebrajskiego Sha'ul, co oznacza „prośbę” lub „pożądany”, syna, o którego prosi się Boga w modlitwie. W Biblii jest to imię pierwszego króla Izraela, wysokiego i odważnego wojownika, namaszczonego przez proroka Samuela, którego historia łączy wielkość z tragicznym upadkiem. Jest to również, co ciekawe, oryginalne hebrajskie imię świętego Pawła, Saula z Tarsu, sprzed jego nawrócenia.
Być może z powodu tego podwójnego echa – króla wojownika i apostoła – Saul przekazuje szczególną siłę. Jest to imię krótkie, stanowcze i dźwięczne, które w ostatnich dekadach zyskało dużą popularność w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, mając nowoczesny wydźwięk mimo swojego biblijnego pochodzenia.
Dziś jest ono silnie kojarzone ze sportem i zaciętością: postacie takie jak meksykański bokser „Canelo” Álvarez, piłkarz Saúl Ñíguez czy olimpijski kajakarz Saúl Craviotto obdarzyły je bojową, waleczną i zwycięską aurą, która idealnie pasuje do jego pochodzenia.
Saul to nie imię, które się wymawia; to imię, którego się domaga. Pochodzenia hebrajskiego, jego esencja nie leży w posiadaniu, lecz w prośbie. Jest to syn modlitwy, pragnienie materializowane w ciele i kościach. Nadaje mu to magnetyczną, niemal biblijną obecność: niesie ze sobą święty ciężar bycia poproszonym. Nie szuka bycia widzianym z próżności, lecz bycia rozpoznawanym z potrzeby. Jego charakter drga między kruchością tego, kto prosi, a autorytetem tego, kto jest dany.
Pomyśl o romantycznym artyście, jak Byron czy Keats: o kimś, kto czuje, że jego istnienie jest cudem wyproszonym u boskości, co nadaje mu głęboki smutek i nieograniczoną intensywność twórczą. Jego nadrzędnym ideałem nie jest surowa władza, lecz znaczenie. Żyje, by nadać sens tej pierwotnej prośbie. Jak powiedział św. Augustyn: „Stworzyłeś nas dla siebie, i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie”. Saul niesie tę niespokojność we krwi; jest to uwięziony ogień, który szuka swojego ołtarza. Nie jest bierny ze względu na swoje pochodzenie, lecz aktywny w poszukiwaniu swojego celu. Dusza, która wie, że była pragniona, i dlatego pragnie z furią.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Saul nie gra w łowcę, lecz w pobożnego. Jego uwodzenie nie jest przynętą, lecz zaproszeniem do całkowitej intymności. Ponieważ był „tym, o którego proszono”, rozumie, że miłość jest wypełnieniem modlitwy. Szuka połączeń, które rezonują z tą głęboką potrzebą przynależności. Nie interesują go błyszczące powierzchnie; czuje się przyciągany przez dusze, które mają historię, przez spojrzenia, które prosiły o coś ciemność.
Uwodzi spokojem, z tą cierpliwością kogoś, kto oczekuje boskiej odpowiedzi. Jednakże może być niszczycielsko zabójczy, jeśli poczuje, że jego pobożność jest traktowana lekceważąco. Dla niego seks jest liturgią ciała, rytuałem, w którym ciało potwierdza ducha. Co go nudzi, to powierzchowność, brak emocjonalnej głębi; ucieka przed wyrachowanym chłodem. Chce być przeznaczeniem swojej partnerki, końcem jej poszukiwań. Kocha z intensywnością kogoś, kto boi się utracić odpowiedź na własną prośbę. Jest namiętny, lojalny do szpiku kości i wymaga absolutnej wzajemności. Nie dzieli się łatwo swoim ołtarzem, ale kiedy to robi, oddaje wszystko.
Z hebrajskiego Sha'ul, „prośba” lub „pożądany”, syn o którego proszono Boga w modlitwie.
Tak: Saula obchodzi się 29 czerwca, dnia, który kalendarz poświęca św. Pawłowi. Święty Piotr, apostoł (I wiek), i święty Paweł: nie można ich rozdzielić. Są dwoma filarami Kościoła, a Tradycja nigdy nie obchodziła jednego bez drugiego. Kościół rzymski jest Kościołem Piotra i Pawła.
Pierwszy król Izraela, namaszczony przez proroka Samuela; odważny wojownik, którego panowanie zakończyło się tragedią wobec Dawida.
Tak: przed swoim nawróceniem apostoł Paweł był znany jako Saul z Tarsu.
W języku hiszpańskim litera u ma akcent: Saúl, aby zaznaczyć rozdzielność dwóch samogłosek.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.