Znaczenie: księżniczka lub pani.
Z hebrajskiego Sarah.
9 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Sara.
Męczennica chrześcijańska IV wieku, pochodząca z Mezopotamii. Siostra Behnama, zmierzyła się z niszczycielską chorobą i brutalnym prześladowaniem, nigdy nie rezygnując ze swojej godności. Jej odmowa ustąpienia wobec cierpienia i przemocy przyniosła jej śmierć, ale utwierdziła jej reputację nieustępliwej siły.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie pozwalać, by to, co nas łamie, nas definiowało. To sposób, by pozostać panem swojego losu, nawet gdy okoliczności wydają się niemożliwe do przezwyciężenia.
Źródło: Nominis
Sarah obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 9 października.
Imię „Sarah” jest jednym z najstarszych imion na świecie, wciąż używanych: przenika trzy religie monoteistyczne od Księgi Rodzaju, gdzie oznacza żonę Abrahama, tę matriarchę, której Bóg obiecuje liczne potomstwo i która rodzi Izaaka w cudownym wieku. Jej znaczenie, „księżniczka”, zapewniło jej nienaruszoną elegancję przez tysiąclecia.
Jednocześnie żydowskie, chrześcijańskie i muzułmańskie, imię to podbiło wszystkie kultury: występuje w formie identycznej lub niemal identycznej od hebrajskiego po angielski, przechodząc przez włoskie i hiszpańskie Sara. we Francji odniosło ogromny sukces od lat 80. i 90. XX wieku i trwałe miejsce wśród najczęściej nadawanych imion żeńskich.
Sarah łączy w sobie słodycz i spokojną władzę: okrągła i ciepła brzmieniowo, obraz kobiety solidnej, godnej, suwerennej bez arogancji. Od Sarah Bernhardt po Sarah Vaughan, niesie aurę artystki i silnej osobowości. Bezczasowe, międzynarodowe, jednocześnie biblijne i zdecydowanie nowoczesne, jest to imię, które nigdy nie wychodzi z mody.
W Sarah jest coś suwerennego — w ścisłym sensie, ponieważ jej imię oznacza „księżniczkę”. Nie kapryśną księżniczkę, lecz matriarchę: tę, która podtrzymuje, która uspokaja, która rządzi dzięki solidności, a nie dzięki blaskowi. Sarah z Księgi Rodzaju, żona Abrahama, wciela w sobie tę monumentalną cierpliwość i tę wiarę, która przenika przez próby; imię zachowuje niezwykłą stabilność (8/10) i lojalność sprawdzoną w ogniu (9/10). Jej powierza się sekrety tak, jak opiera się o ścianę nośną.
Za okrągłą, miękką brzmieniem czuwa prawdziwa siła charakteru. Wrażliwa (8/10), odbiera emocje innych z niemal matczyną subtelnością, a jej naturalna dyplomacja (7/10) czyni ją mediatorką w rodzinach i wśród grup przyjaciół. Ale niech nikt się nie myli: aura Sarah Bernhardt, „Boskiej”, przypomina, że w tym imieniu jest też artystka i ambicja (7/10) — kobieta zdolna wejść na scenę i zawiesić cały świat swoim głosem, jak zrobiła to Sarah Vaughan.
Sarah nie musi rościć sobie prawa do światła (potrzeba uwagi 5/10): przyciąga je swoją gęstą obecnością, spokojną godnością, sposobem bycia sobą, gdy wszystko się trzęsie. Atemporalne, niesie trzy tysiące lat historii bez obciążenia, a jej nowoczesność tkwi właśnie w tym mieszaninie: zakorzeniona, lojalna, wrażliwa, ale wolna i silna. To imię kobiety, na której można budować — ciepła i prawdziwa dusza, jednocześnie schronienie i punkt odniesienia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Sarah niesie ze sobą niewidzialną koronę, koronę suwerena. W miłości nie goni za sercami; przyjmuje je, z naturalną gracją, która wzbudza szacunek. Jej uwodzenie jest uwodzeniem hebrajskiej księżniczki: dyskretne, intensywne, przesiąknięte godnością, która zdejmuje maski. Nie musi krzyczeć, by być słuchaną, jej obecność wystarczy, by zdominować scenę. Pociąga ją łagodna autorytarność i głębia dusz, gardzi powierzchowną frivołnością. Dla niej miłość jest królestwem do zbudowania, opartym na absolutnej lojalności i ludzkiej ciepło. Szybko nudzi ją mężczyznami nieśmiałymi lub niezdecydowanymi, ponieważ wymaga partnera na jej poziomie, zdolnego dzielić tron, nigdy nie oddając swojej korony. Zmysłowa w słuchaniu, oferuje rzadką intymność, w której każde słowo jest ważkie, każdy wzrok obciążony starożytną historią. Kochać Sarę, to służyć królowej, która potrafi też być wierną wspólniczką, królowej, która wybiera swój lud.
Jest pochodzenia hebrajskiego i pojawia się w Starym Testamencie jako imię żony Abrahama.
Oznacza „księżniczkę”, „panię” lub „damę”, imię o szlachetnym brzmieniu.
Obie pisownie są poprawne: Sara to forma hiszpańska i włoska, a Sarah – francuska i angielska.
Jej imieniny obchodzone są 9 października w hołdzie świętej Sarze. Jest żoną proroka Abrahama w Starym Testamencie.
Tak, Sara była w ostatnich latach jednym z najczęstszych żeńskich imion w Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.