Znaczenie: pierwszy, pierworodny.
Z łacińskiego Primus.
9 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Prym. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski męczennik z III wieku, stracony za panowania cesarza Dioklecjana. Odmówił porzucenia swoich przekonań w obliczu prześladowań, akceptując ścięcie zamiast poddania się. Razem ze swoim bratem Félicienem wciela w sobie upór w obliczu arbitralności.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tutaj, że wewnętrzna spójność może być kosztowna, ale pozostaje jedyną gwarancją godności. Odmowa ugięcia się nie jest słabością, lecz najwyższą formą wolności.
Źródło: Wikipédia
Primo obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 9 czerwca.
Primo to imię szczere i starożytne: wywodzi się z łacińskiego Primus, „pierwszy, pierworodny”, i należało do rodziny imion, które Rzymianie nadawali według kolejności urodzenia (jak Secondo, Terzo, Quinto). Proste, mocne, bez ozdobników.
W kalendarzu świętych nosi je święty Prymus, rzymski męczennik czczony wraz ze swoim bratem świętym Felicjanem i obchodzony 9 czerwca. Ale we współczesnych Włoszech imię to jest nierozerwalnie związane z Primo Levim, wielkim pisarzem i chemikiem z Turynu, świadkiem Holokaustu i autorem „Czy to jest człowiek”: postacią godności i jasności moralnej, która na zawsze wyniosła to imię.
Z tradycji ludowej i chłopskiej, kiedyś rozpowszechnione głównie wśród pierworodnych, dziś Primo jest rzadkie i nabrało vintage’owego i autentycznego charakteru. To imię suche, bezpośrednie, które komunikuje wiarygodność i odrobinę dobrego poczucia własnej wartości: tego, kto przychodzi pierwszy, ale który też potrafi otworzyć drogę innym.
Primo niesie w swoim imieniu małe wyzwanie i obietnicę: bycie pierwszym. U tych, którzy noszą to imię, można wyczuć instynkt inicjatywy, skłonność do wyprzedzania innych, przejmowania odpowiedzialności i stawiania pierwszego kroku za innych – trochę jak pierworodny z dawnych czasów, który szybko uczył się opiekować się młodszym rodzeństwem. Niekoniecznie jest najgłośniejszy, ale często to on podejmuje decyzje, przejmuje stery sytuacji, gdy inni wahają się.
Jest to charakter konkretny i bezpośredni, jak sam dźwięk imienia: dwie wyraźne sylaby, bez ozdobników. Primo skłania się ku preferowaniu czynów nad słowa, istoty nad formy; jest wiarygodny, praktyczny, z silnym poczuciem obowiązku. Ta solidność bierze się również z ludowych i wiejskich korzeni imienia, z pracowitych Włoch, które nie lubiły marnować słów.
Ale wielki Primo XX wieku, Primo Levi, dodaje do tego portretu głęboki wymiar: jasny intelekt, godność moralną, zdolność do patrzenia w twarz najtrudniejszym rzeczom, nie tracąc przy tym ludzkości. Kto nosi imię Primo, niesie ze sobą, niemal nie wiedząc o tym, to dziedzictwo rygoru i umiaru, myślenia, które nie godzi się na pozory.
Nie brakuje mu odrobiny dumy – zdrowej, nigdy aroganckiej – i pewnej rywalizacji, co dowodzi inny słynny Primo, bokser Carnera. Ale jest to duma towarzysząca lojalności: Primo otwiera drogę, tak, ale potem odwraca się, by czekać na tych, którzy idą za nim. Jednocześnie ambitny i hojny, zasadniczy i lojalny, jest osobą, której naturalnie powierza się dowodzenie, ponieważ sprawuje je z równowagą i poczuciem sprawiedliwości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Primo, w ramionach, jest tego dowodem. Urodzony, by rządzić, nie goni, przyciąga. Jego uwodzenie jest jak wystawione dzieło sztuki: spokojne, nieubłagane, magnetyczne. Nie flirtuje, twierdzi. W miłości szuka równego, tej duszy dość silnej, by nie ugiąć się pod jego ciężarem, ale dość słodkiej, by go uspokoić. Nienawidzi komplikacji, wątpliwości, gry kota i myszy; dla niego miłość jest otwartym podbojem, aktem fundacyjnym. Co go nudzi? Sentymentalna przeciętność, niewypowiedziane słowa, które gniją w powietrzu. Chce tego z pierwszego rzędu, tego prawdziwego, czystego. Z natury zmysłowy, dotyka precyzyjnie, jak ten, kto kreśli prostą linię. Pod jego pozorną sztywnością bije serce, które wymaga absolutnej wyłączności. Nie dzieli się. Posiada z czułością. Dla Primo miłowanie jest przywilejem, tytułem, który nadaje się bez proszenia o pozwolenie, oferując solidną, niezniszczalną pasję, w której każdy pieszczotliwy dotyk jest spełnioną obietnicą.
Z łacińskiego Primus: „pierwszy, pierworodny”; początkowo oznaczało pierwszego z dzieci.
9 czerwca, ku czci świętego Prymusa, rzymskiego męczennika czczonego wraz ze swoim bratem świętym Felicjanem.
Primo Levi, pisarz i chemik z Turynu, ocalały z Auschwitz i autor „Czy to jest człowiek”.
Był to zwyczaj łaciński, a później wiejski: imiona nadawano według kolejności urodzenia dzieci.
Dziś jest rzadkie, ale zachowuje swój podstawowy urok i silny, dawny charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.