Znaczenie: urodzenie.
Noelia wywodzi się od Bożego Narodzenia, pochodzi od Noël, francuskiego słowa oznaczającego „Boże Narodzenie”, które z kolei pochodzi od łacińskiego natalis, „narodzenie”.
25 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Natalia z Nikomedii.
Żona oficera Adriana, na początku IV wieku w Cesarstwie rzymskim. Towarzyszyła swojemu mężowi aż do kary śmierci i z godnością zebrała jego szczątki, odmawiając pozwolenia śmierci na wymazanie ich pamięci.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że miłość nie wycofuje się, gdy uderza przeciwność. To lekcja wierności i odwagi w obliczu okropności.
Źródło: Wikidata
Natacha obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Brazylii 26 sierpnia; w Argentynie 25 grudnia.
Imię „Natacha” dzieli ten sam rdzeń co Nathalie i Noël: łacińskie natalis, „dzień narodzenia”, a więc narodzin Chrystusa w Boże Narodzenie. Jednak podczas gdy Nathalie uległo francyzacji, Natacha zachowało swoją słowiańską warstwę: jest to rosyjska, czuła forma imienia Natalia, ta, którą szeptano w powieściach Tołstoja i Czechowa.
We Francji imię to przybywało głównie wraz z rosyjską emigracją uciekającą przed rewolucją bolszewicką w 1917 roku, a następnie na stałe zadomowiło się w latach 70. i 80. XX wieku, niosąc ze sobą aromat słowiańskiej egzotyki, śniegu i samowarów. Natychmiast przywołuje na myśl Nataszę Rostową, jasną bohaterkę Wojny i pokoju, młodą, pełną pasji kobietę, która staje się jedną z najbardziej ujmujących postaci kobiecych w literaturze.
Dziś Natacha zachowuje tę podwójną tożsamość: głęboko łacińską pod względem znaczenia, zdecydowanie słowiańską pod względem brzmienia. Kojarzy się z ciepłą, nieco fantastyczną kobiecością, jednocześnie romantyczną i solidną. To imię, które pięknie toczy się po języku i nigdy nie wycofało się całkowicie z mody.
Imię „Natacha” kryje w sobie piękną sprzeczność, a w niej tkwi cały jej urok. Dzięki korzeniowi – łacińskiemu natalis, narodzinom, odrodzeniu – przywołuje światło, początek, obietnicę nowego dnia. Dzięki słowiańskiemu brzmieniu dodaje powieściowej głębi, nuty rosyjskiej melancholii i przepełnionej pasji. Podobnie jak Nataszę Rostową u Tołstoja, wyobrażamy ją sobie spontaniczną, pełną, czasem aż za bardzo, zdolną zapłonąć dla idei tak samo, jak dla walca.
To imię obdarzone hojną energią. Typowa Natacha nie robi rzeczy na pół: kocha z siłą, angażuje się z otwartością i nie znosi letniości. Towarzyska i wyrazista – numer 3 w jej numerologii nie mówi nic innego – ma gust do historii, słów, do rozmów, które ciągną się do późna. Wydaje się kreatywna, trochę aktorska, z wrodzonym poczuciem inscenizacji codziennego życia.
Za tą pozornie bujną naturą kryje się jednak prawdziwa, niemal poważna lojalność. Natacha chroni swoich bliskich, pamięta wszystko, z trudem wybacza zdrady. Jej fantazja nie wyklucza uporu: kiedy czegoś chce, idzie do przodu z uśmiechniętą upartością, która rozbraja.
Jak to z pokoleniami bywa, francuskie Natachy często noszą piętno lat 1970–1980: mieszankę wesołej emancypacji i sentymentalnego zakorzenienia. Ani całkowicie posłuszne, ani naprawdę buntownicze, pielęgnują ciepłą niezależność. Chętnie przypisuje się im artystyczny temperament, wrażliwość wręcz obnażoną, którą ukrywają pod humorem. Podsumowując, Natacha to jedno z tych imion, które nie pozostawiają nikogo obojętnym: kocha się ją za jej intensywność, trochę gwałtowną czułość i tę słowiańską iskrę, która nie chce zgasnąć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Natacha, ten płomień narodzony w świętym dniu, kocha z intensywnością, która graniczyła z bluźnierstwem. Jej uwodzenie nie jest grą iluzji, lecz objawieniem: przybywa jak świt, nieuchronnie i złocisto, owijając partnera zmysłowym ciepłem, które sprawia, że ciało drży. Nie dąży do podboju, lecz zaprasza do komunii. To, co ją pasjonuje, to czystość teraźniejszego momentu, to połączenie duszy i ciała, w którym każde dotknięcie przepisuje historię. Jednak jej ogień wymaga światła. Ucieka od cienia, manipulacji i gier ego pełnych mroku. Nuda jest jej najgorszym wrogiem; potrzebuje stałej iskry, pasji, która odnawia jej codzienną wiarę. Jeśli miłość staje się rutynowa, jeśli płomień gaśnie bez powodu, oddala się z zimną gracją, zabierając ze sobą nostalgię tego dnia narodzin, który był początkiem wszystkiego. Chce być kochana tak, jak świętuje się festyn, z żarliwością i absolutną obecnością.
Oznacza „urodzona w Boże Narodzenie” lub „ta, która jest z narodzenia”, ze względu na swój związek z Noël, „Boże Narodzenie”.
Z francuskiego Noël („Boże Narodzenie”), które wywodzi się z łacińskiego natalis, „narodzenie”; Noelia jest jego żeńską formą w języku hiszpańskim.
25 grudnia, w dniu Bożego Narodzenia, z którym imię jest bezpośrednio związane.
Nie, to nowoczesne imię, które stało się bardzo popularne w Hiszpanii w latach 70. i 80.
Nie jest to obowiązkowe, choć tradycyjnie imię to wybierano dla dziewczynek urodzonych w okolicach świąt bożonarodzeniowych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.