Znaczenie: uratowany z wód lub syn.
Z tradycji hebrajskiej Moshé lub z egipskiego rdzenia mesu.
4 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Mojżesz.
Hebrajski prorok z II tysiąclecia p.n.e., pochodzący z Egiptu. Wyprowadził swój lud z niewoli i złożył fundamenty społeczeństwa opartego na sprawiedliwości i prawie. Jego odwaga umożliwiła tysiącom ludzi odzyskanie wolności.
Co z tego zostaje: Od niego dowiadujemy się, że wolność nie jest osiągalna poprzez rezygnację, lecz przez zbiorowe działanie. Przypomina nam, że upór w obliczu niesprawiedliwości jest siłą zdolną zmienić przeznaczenie.
Źródło: Nominis
Moises obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 4 września.
Moisés to jedno z najbardziej monumentalnych imion, jakie istnieją: imię proroka, który został uratowany z wód Nilu, wyprowadził swój lud z Egiptu i zstąpił z Góry Synaj z Tablicami Prawa. Tradycja hebrajska czyta Moshé jako „uratowany z wód”, choć wielu filologów widzi w nim egipski rdzeń mesu, „syn”, ten sam co w imieniu Ramses.
Ponieważ Mojżesz jest czczony jako prorok przez Żydów, chrześcijan i muzułmanów, imię to szczególnie mocno zakorzeniło się w hiszpańskiej społeczności sefardyjskiej: wielki kabalista Moisés de León, autor Zoharu, był rodowitym mieszkańcem ziem kastylijskich. Dziś Moisés żyje w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii, mając szlachetny i nieco uroczysty wydźwięk, ale też bliski i przyjazny.
To imię, które przekazuje siłę, przywództwo i pewną epicką powagę – trudno nie myśleć o Mojżeszu wyrzeźbionym przez Michała Anioła – a jednocześnie pozostaje rodzinne i ciepłe w codziennym użyciu.
Moises to zagadka utkana z osadów rzecznych i ognia. Jego imię, ta egipska blizna oznaczająca „syn” lub „wyratowany z wód”, nie jest tytułem, lecz przeznaczeniem przetrwania i samotnego przywództwa. Jest architektem wewnętrznego wyjścia, tym, który pociąga innych ku wolności, której jeszcze nie widzą. Jego dominującą cechą jest lodowata wytrwałość, odziedziczona po tym, który spojrzał na otwarte morze i rozdzielił je wolą, a nie siłą brutalną. Nie szuka oklasków, szuka prawa, świętego porządku w chaosie. Jak powiedział Neruda: „Być jak rzeka, która zawsze płynie i nigdy nie jest tą samą”. Moises płynie, ale jego koryto wydrążone jest w żywej skale. Może wydawać się zimny, odległy, niemal niezmienny jak tablice prawa, ale pod tą skorupą odpowiedzialności płonie wulkan stłumionej pasji. Nie jest królem pałacu, jest nomadą prawdy. Jego ideałem nie jest władza, lecz wyzwolenie. A w tym poszukiwaniu niesie blizny tego, kto niósł na barkach ciężar narodu, krocząc ku obietnicy, której może nigdy nie zobaczy spełnionej, ale której nie zamierza puścić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Moises nie szuka komfortu bezpiecznej przystani; szuka wspólnej otchłani. Jest uwodzicielem o głębokim, cichym spojrzeniu, który porywa Cię nie kwiatami, lecz intensywnością swojej obecności. Nie lubi efemerycznych powierzchowności; potrzebuje duszy, która może patrzeć mu w oczy bez mrugania, kogoś, kto zrozumie, że cisza jest również językiem. Przyciąga go złożoność, kobieta, która ma własne sukcesy, własne góry do zdobycia. Odpycha go dusząca zależność, ciągła potrzeba trywialnej walidacji. Kocha z niemal religijną oddanością, ale wymaga absolutnej lojalności. Nie jest zaborczy, jest posiadaczem prawdy: jeśli Cię kocha, prowadzi Cię, stawia Ci wyzwania, sprawia, że rośniesz. Ale jeśli wykryje brak autentyczności, zamyka się jak skała. Nie walczy, by zatrzymać tego, kto ucieka; woli z godnością puścić. Jego namiętność jest powolna, budowana na zaufaniu i wzajemnym szacunku, ogień, który nie pali, lecz oświetla wspólną drogę ku wspólnej obietnicy.
Tradycyjnie „uratowany z wód”, z hebrajskiego Moshé; również kojarzony z egipskim mesu, „syn”.
Moises obchodzi imieniny 4 września, w dniu, który kalendarz poświęca świętemu Mojżeszowi, prawodawcy i prorokowi Prawa w Starym Testamencie (+ ok. 1220 p.n.e.).
Lider, który wyprowadził Izraelitów z niewoli w Egipcie i otrzymał Dziesięć Przykazań na górze Synaj.
Ma silne hebrajskie korzenie i sefardyjskie zakorzenienie, ale jest czczony również przez chrześcijan i muzułmanów jako wielki prorok.
W niektórych zapisach pojawia się jako Moises, ale poprawna forma w języku hiszpańskim ma znak diakrytyczny: Moisés.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.