Znaczenie: Poświęcona Marsowi.
pochodzi od Marcelo, zdrobnienia od Marcus, a to z kolei od rzymskiego boga Marsa.
31 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Marcelina.
Rzymianka z IV wieku, uczennica świętego Hieronima i założycielka wspólnoty w swoim pałacu na Awentynie. Przekształciła swój dom w miejsce gościnności dla kobiet i broniła najsłabszych podczas najazdu Gotów na Rzym w 410 roku.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by uczynić swój dom schronieniem, a nie warownią. To forma dyskretnego oporu, która dowodzi, że godność broni się poprzez uwagę okazywaną innym.
Źródło: Nominis
Marcela obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 31 stycznia.
Marcela to imię o klasycznym i łacińskim brzmieniu, które kryje w sobie wojownicze pochodzenie: wywodzi się od Marcelo, zdrobnienia od Marcus, a to z kolei od rzymskiego boga Marsa. „Poświęcona Marsowi”, choć dziś brzmi raczej jak spokojna elegancja niż bitwa. Jej patronką jest Marcela z Rzymu, matrona z IV wieku, która przekształciła swój pałac w centrum chrześcijańskiej nauki i zginęła z rąk Wizygotów.
W świecie hiszpańskojęzycznym jest to bardzo lubiane imię, szczególnie w Ameryce Łacińskiej, z silną obecnością w literaturze: od pasterki Marceli z Don Kichota – która broni swojej wolności wobec pasterzy, którzy o nią zabiegają – aż po chilijską pisarkę Marcelę Paz, twórczynię kochanego Papelucho.
Postrzegane jest jako ciepłe i bliskie imię, z czułymi zdrobnieniami takimi jak Marce czy Chela, ale z tłem charakteru i determinacji. Ani zbyt powszechne, ani rzadkie: nowoczesny klasyk, który dobrze się starzeje.
Marcela nosi Marsa w swojej etymologicznej krwi, a coś z tej marsowej energii widać w jej charakterze. Jest osobą pełną zapału, z tą wysoką witalnością, która pcha ją do działania, gdy inni jeszcze nad tym rozmyślają. Jej ósemka wzmacnia ten portret: zdrowa ambicja, zamiłowanie do wyzwań i zdolna umiejętność stawiania czoła przeciwnościom bez tracenia rezonu. Podobnie jak pasterka z „Don Kichota”, która broniła swojej wolności przed wszystkimi, Marcela nie pozwala nikomu stawiać jej stopy na szyi.
Jej niezależność jest jednym z najbardziej wyrazistych rysów: myśli samodzielnie, decyduje samodzielnie i nienawidzi, gdy ktoś mówi jej, co ma czuć. Ale nie jest zimną wojowniczką – wręcz przeciwnie: ma żywy humor i ciepło, dzięki czemu determinacja nie zamienia się w twardość. Zdrobnienia Marce czy Chela wiele mówią o tej bliskości; jest z tych, które prowadzą, nie przestając być „swoimi”.
Lojalność zajmuje centralne miejsce w jej kodeksie: wobec swoich jest oddana i opiekuńcza, choć wymaga tej samej szczerości, jaką sama oferuje. Dyplomacja nie jest jej mocną stroną – woli mówić rzeczy wprost niż owijać w bawełnę – i czasem ta bezpośrednia szczerość może zderzyć się z bardziej miękkimi charakterami. To cena za autentyczność, której nie zamierza negocjować.
Jak Marcela Paz, która wymyśliła Papelucha, czy Marcela Serrano, która tkała powieści, potrafi zamienić tę energię w kreatywność i konkretny utwór. Potrzebuje celów, które ją poruszą; stagnacja ją gasi. Gdy znajdzie swoją sprawę, Marcela staje się nie do zatrzymania: miesza nerw Marsa z ciepłym uśmiechem, który rozbraja. Silna, lojalna i pełna charakteru, ale nigdy nie traci smaku do śmiania się ze wszystkiego, zaczynając od siebie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Marcela nie szuka delikatnej czułości; jej serce bije w rytm wojowniczej pasji. Urodzona pod znakiem Marsa, kocha z zaciekłością zdobywczyni, a nie żebraczki. Jej uwodzenie jest bronią obosieczną: błyskotliwe, śmiertelne i absolutnie magnetyczne. Zakochuje się w intensywności, w intelektualnym wyzwaniu i w tej elektrycznej iskrze, która wypala codzienne poczucie bezpieczeństwa. Jednak jej lojalność jest tak zaciekła jak jej ogień; kto zdobędzie jej zaufanie, zyska niezłomnego sojusznika. Ale ostrożnie: jeśli zdrada lub obojętność zaznaczy swój teren w jej przestrzeni, Marcela odchodzi, nie oglądając się za siebie, zostawiając jedynie popiół i godność. Nie toleruje przeciętności ani brudnych gier. W miłości wymaga absolutnej prawdy, szczerego ognia i więzi, która wykracza poza sferę fizyczną. To kobieta, która żyje teraźniejszością z pożerającą żarłocznością, szukając towarzysza, który potrafi utrzymać jej spojrzenie bez mrugnięcia. Kochanie Marceli to żeglowanie na otwartym oceanie podczas burzy: niebezpieczne, wyczerpujące, ale niewątpliwie niezapomniane.
Oznacza „poświęcona Marsowi”, ponieważ wywodzi się od Marcus poprzez rzymskiego boga wojny.
Tak: Marcela obchodzona jest 31 stycznia, dnia, który kalendarz poświęca świętej Marcelli z Rzymu. Rzymskiej matronie IV wieku (ok. 330–410), uczennicy świętego Hieronima, założycielce żeńskiej wspólnoty religijnej w swoim pałacu na Awentynie i ofierze znęcania się ze strony Wizygotów podczas plądrowania Rzymu w 410 roku.
Z łacińskiego Marcella, żeńska forma Marcellus, zdrobnienie od Marcus, związane z bóstwem Marsem.
Tak, pasterka Marcela z „Don Kichota”, słynąca z obrony kobiecej wolności.
Najczęściej używanymi zdrobnieniami są Marce i Chela.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.