Znaczenie: silny z włócznią.
Od germańskiego Gerhard.
16 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Gerard Majella. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski brat zakonny z XVIII wieku, członek kongregacji Redemptorystów. Poświęcił swoje krótkie życie służbie najuboższym, wcielając w życie aktywną miłość bliźniego i radosną posłuszeństwo w swoim zakonie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga długowieczności ani wysokiego statusu. To zdolność do bycia pokornym i użytecznym zostawia najbardziej trwały ślad.
Gerardo obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 16 października.
Gerardo to imię o germańskich korzeniach — „Gerhard”, „silny z włócznią” — które już od swego początku przywołuje hart i odwagę wojownika. Przybyłe na Półwysep Iberyjski wraz z Frankami i umocnione przez kilku średniowiecznych świętych, zadomowiło się w świecie hiszpańskojęzycznym jako męskie, solidne imię o długiej tradycji.
Kalendarz świętych kojarzy je przede wszystkim ze św. Gerardem Mayelą, skromnym bratem redemptorystą z XVIII wieku, patronem matek i kobiet w ciąży, którego wspomnienie obchodzone jest 16 października. Ta podwójna natura — wojownicza siła w etymologii i ochronna czułość w osobie świętego — nadaje imieniu kompletny charakter.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Gerardo noszą postacie ze świata literatury i sportu, takie jak poeta Gerardo Diego z pokolenia 27 czy argentyński trener Gerardo „Tata” Martino. Dziś postrzegane jest jako klasyczne, pewne i godne zaufania imię, któremu jego zdrobnienia Gera lub Gerar nadają bliską, kameralną nutę.
Gerardo ma temperament, którego nie da się zaimprowizować. Jego etymologia „silny z włócznią” wybrzmiewa w jego najbardziej wyrazistej cece, jaką jest uparta lojalność, czyniąca go obrońcą swoich bliskich: kto ma Gerardo po swojej stronie, ma kogoś, kto staje w jego obronie, nie oczekując niczego w zamian. Jest stanowczy, godny zaufania, z tych, którzy nie pękają, gdy nadchodzą trudne czasy.
Do tej solidności dodaje niespokojną energię i numerologiczną piątkę, która popycha go do działania: Gerardo nie jest człowiekiem spokoju, lubi akcję, wyzwanie, boisko. Można go sobie wyobrazić w skórze „Tata” Martino, prowadzącego zespół z ławki rezerwowych, lub jako zawodnika, który stawia czoła każdej akcji. Nie unika uczciwej walki, ale nie szuka jej dla przyjemności; jego siła jest bardziej tarczą niż mieczem.
Pod wojenną zbroją, podobnie jak w przypadku jego patrona, świętego Gerarda Mayeli, przejawia się zaskakująco czuła i opiekuńcza strona. Jego stabilność jest dobra, a wrażliwość, choć skromna, jest realna: Gerardo opiekuje się bez krzyku, czynami, a nie słowami. Nie jest najbardziej dyplomatyczny – czasem idzie prosto z mostu i mówi, co myśli – ale ta szczerość stanowi część jego uczciwego uroku.
Jego humor jest towarzyski, oparty na długich rozmowach przy stole i łatwym śmiechu, bez potrzeby bycia w centrum uwagi. Bardziej zależy mu na ludziach niż na pozycji, a jego potrzeba uwagi jest umiarkowana. Gdy angażuje się w coś – pracę, przyjaźń, sprawę – robi to z tą twardą, germańską „hard” konsekwencją. Podsumowując: silny na zewnątrz, lojalny do szpiku kości i w środku bardziej miękki, niż się wydaje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gerardo nie szepcze, Gerardo wbija. Jego pocałunek to precyzyjny cios, kontakt, który zostawia ślad i nie zmywa się z czasem. Nie szuka efemerycznej delikatności; pragnie intensywności zderzenia mieczy, gdzie namiętność mierzy się oporem i wspólnym ogniem. Poddaje się bezpośredniemu, niemal prymitywnemu uwodzeniu, w której kontakt fizyczny jest głównym językiem jego wojowniczej duszy. Co naprawdę go fascynuje, to kobieta, która nie cofa się, ta, która patrzy mu w oczy z tą samą odwagą, z jaką on chwyta włócznię. Dla niego miłość to pole bitwy, na którym sprawdza się wartość drugiego.
Jednak jego miecz tępieje od monotonii. Pasywność nudzi go śmiertelnie; jeśli iskra gaśnie, jeśli dialog staje się niemy, wycofuje się, nie z tchórzostwa, lecz z potrzeby ruchu. Potrzebuje towarzyszki broni, silnej i obecnej, która zrozumie, że miłość to także obrona, walka i wspólne stawianie czoła przeciwnościom. Bez tego stałego wyzwania jego wewnętrzny ogień gaśnie, pozostawiając jedynie zimne popioły.
Pochodzi z języka germańskiego, od „Gerhard”, utworzonego z „ger” (oszczep) i „hard” (silny, odważny).
Oznacza „silny z lancą” lub „odważny w walce”.
16 października, w święto św. Gerarda Mayeli; istnieje również św. Gerard z Csanádu, którego święto obchodzone jest 24 września.
Tak, Gerard to forma katalońska, francuska i angielska tego samego imienia; Gerardo to forma kastylijska i włoska.
Jest patronem matek, kobiet w ciąży i szczęśliwych porodów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.