Znaczenie: Esperanza (cnota teologiczna).
Z łacińskiego „sperantia”.
1 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Espérance. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda rzymska kobieta z II wieku, zamęczona wraz z siostrami Wiarą i Miłością za odmowę wyrzeczenia się swoich przekonań. Wytrzymała w obliczu prześladowań, wybierając śmierć zamiast odrzucenia swojej godności i godności swojej rodziny.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że nadzieja nie jest biłą iluzją, lecz aktywną siłą, która pozwala pozostać na nogach, gdy wszystko się wali. To zdolność do zachowania wewnętrznego światła nawet w najgłębszej ciemności.
Esperanza obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii i w Argentynie 1 sierpnia.
Esperanza należy do rodziny imion cnot, które chrześcijaństwo spopularyzowało wraz z Wiarą i Miłością. Wywodzi się z łacińskiego „sperantia” i wciela w sobie jedną z trzech cnót teologicznych, uosobioną w trzech świętych siostrach-męczennicach starożytnego Rzymu. Jest to głęboko hiszpańskie i nabożne imię, bardzo zakorzenione w Andaluzji dzięki Matce Boskiej Nadziei, której najsłynniejszym wizerunkiem jest Macarena z Sewilli.
Przez dziesięciolecia było powszechnym imieniem w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, z ciepłym i jasnym charakterem związanym z wiarą i procesjami Wielkiego Tygodnia. Jego nosicielki zwykle noszą je z pokoleniową dumą, a czułe „Espe” czyni je bliskim i codziennym.
Dziś postrzegane jest jako klasyczne i wywołujące skojarzenia imię, nieco mniej powszechne wśród noworodków, ale obarczone pozytywnym znaczeniem. Przekazuje optymizm, spokój i niewypowiedzianą obietnicę: tej, która nigdy nie przestaje ufać, że sprawy pójdą lepiej.
Osoba o imieniu Esperanza zwykle emanuje spokojnym zaufaniem, które nadaje nazwę jej cnotom. W profilu wyróżniają się stabilność (8) i lojalność (8), którym towarzyszy wysoka wrażliwość (8): to osoba słowa, która nie opuszcza statku, gdy robi się gorąco, i natychmiast wyczuwa nastrój innych. Nie szuka uwagi (potrzeba bycia w centrum uwagi 4); woli być spokojną kotwicą, do której inni zwracają się, gdy wszystko się chwieje.
Etymologia wyznacza charakter: „sperantia”, ufne oczekiwanie na przyszłe dobro. Esperanza skłania się ku realistycznemu optymizmowi, a nie naiwnemu. Widzi wyjście tam, gdzie inni widzą tylko mur, i ta wiara czyni ją urodzoną dyplomatką (7), zdolną uspokoić rodzinne burze z cierpliwością świętej. W niej jest coś z andaluzyjskiego ciepła Macareny, imienia procesyjnego, tradycji i zakorzenienia, które niesie się z pokoleniową dumą.
Jej energia (6) jest bardziej stała niż wybuchowa: woli bieg długodystansowy niż sprint. Przy umiarkowanej ambicji (5) nie mierzy sukcesu trofeami, lecz pielęgnowanymi więziami. Humor (6) pojawia się ciepły i współuczestniczący, nigdy raniący. Podobnie jak Esperanza Roy na scenie lub cantaora wkładająca duszę w każdy quejío, potrafi zamienić stałość w obecność. Podsumowując: kobieta, która pociesza, wspiera i, wierna swojemu imieniu, odmawia przestania wierzyć, że jutro będzie lepsze. Dyskretna latarnia, która właśnie dlatego, że nie krzyczy, staje się niezbędna.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Miłości Esperanzy nie można kupić, czeka się na nią z cierpliwością kogoś, kto wie, że najlepsze rzeczy wymagają czasu. W łóżku jej uwodzenie jest szeptem obciążonym obietnicami; nie szuka szybkiego orgazmu, lecz powolnego budowania pożądania, które karmi się spojrzeniem i zaufaniem. To czysta zmysłowość, ta, która ukrywa się w delikatności dłoni i intensywności pocałunku obiecującego wieczność. Zakochuje się w lojalności, w tych oczach, które nie uciekają, gdy nadchodzi burza. To, co ją pobudza, to poczucie bezpieczeństwa, bycie kotwicą w morzu niepewności. Z kolei to, co ją zabija, to pustka, zimno serca, które niczego nie oczekuje i niczego nie oferuje. Nie znosi pośpiechu tych, którzy chcą posiadać, nie znając, ani braku wiary w to, co jeszcze nie nadeszło. Dla niej kochać to akt teologicznej odwagi: ufać, że przyszłość, choć odległa, będzie godna tego, by przeżyć ją u jej boku. Jej namiętność to wolny ogień, który ogrzewa duszę, zanim zapali skórę.
Jest to łacińskie imię chrześcijańskie utworzone od „sperantia”, które oznacza cnotę teologiczną nadziei, jedną z trzech obok wiary i miłości.
Oznacza dosłownie „nadzieję”, czyli zaufanie i oczekiwanie na przyszłe dobro.
1 sierpnia, ze świętymi Wiarą, Nadzieją i Miłością. Jest również kojarzona z Matką Boską Nadziei (18 grudnia w tytule macareńskim).
Tak, to imię cnoty teologicznej, bardzo związane z nabożeństwem maryjnym w Hiszpanii, zwłaszcza w Sewilli z Macareną.
Najczęściej używanym zdrobnieniem jest „Espe”; w bliskim, rodzinnym otoczeniu stosuje się również „Lala” lub „Espi”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.