Znaczenie: ukochany.
Z hebrajskiego Dāwīḏ, „ukochany”.
29 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Dawid.
Król Izraela w X wieku p.n.e., z rodu Jessego. Zjednoczył lud, przeniósł świętą Arkę do Jerozolimy i skomponował psalmy wyrażające ludzką rozpaczy i nadzieję. Jego panowanie złożyło podwaliny polityczne i duchowe narodu.
Co z tego zostaje: Tu się dowiaduje, że błąd nie wymazuje zdolności do wstania. Upór i kreatywność mogą przekształcić życie naznaczone błędami w trwały dziedzictwo.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
David obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 grudnia.
David to uniwersalne imię biblijne, którego korzenie sięgają hebrajskiego Dāwīḏ, oznaczającego „ukochany”. Jego patronem jest jedna z wielkich postaci Starego Testamentu: król Dawid, pasterz, który pokonał Goliata, zjednoczył Izrael i skomponował Psalmy – wieczny symbol odwagi, wrażliwości i charyzmatycznego przywództwa.
W świecie hiszpańskojęzycznym David to nowoczesny klasyk cieszący się ogromnym sukcesem: brzmi międzynarodowo, ale blisko, młodo, ale z wiekową historią. Zyskał jasny i popularny wizerunek dzięki osobom noszącym to imię, takim jak piosenkarz David Bisbal, piłkarze David Villa i David Silva czy tenisista David Ferrer – wszyscy oni są przykładami talentu, wysiłku i sympatii.
Dziś David postrzegany jest jako świeże, wszechstronne i lubiane imię, które od razu budzi pozytywne skojarzenia. Działa w każdym języku i w każdym kontekście, przekazując tę atrakcyjną mieszankę siły i czułości, która definiowała już jego biblijny pierwowzór. Imię krótkie, zdecydowane i urocze.
David to jedno z tych imion, które wkraczają z uśmiechem. Jego profil rysuje kogoś o świetlistej charyzmie: wysoka energia, talent do ludzi i sympatia, która otwiera mu drzwi bez wysiłku. Nie jest przypadkiem, że tak wielu Davidów wyróżnia się na scenach i na stadionach; w imieniu tym tkwi powołanie, by się podobać, nawiązywać kontakt z publicznością, być „ukochanym”, co obiecuje jego etymologia.
Dziedziczy po biblijnym królu Dawidzie tę fascynującą dualność między siłą a czułością: ten sam, który stawił czoła Goliatowi, był tym, który komponował psalmy. Tak jest z Dawidem z krwi i kości: konkurencyjny i odważny, gdy trzeba walczyć, ale też wrażliwy, bliski i zdolny do wzruszenia. Ciężko pracuje — pod iskrą kryje się godna uwagi stałość, ta liczby 4, która mu towarzyszy — i wie, że talent bez wysiłku nie zajdzie daleko, czego dowodzą Bisbal, Villa czy Ferrer, noszący jego imię.
Społecznie David to łagodny magnes: łatwo nawiązuje przyjaźnie, zachowuje lojalność i często bywa klejem swojego grona. Lubi podobać się innym i czasem potrzebuje tej aprobaty nieco za bardzo; gdy czuje, że rozczarowuje, widać to po nim. Ale rzadko rozczarowuje, bo wkłada serce w to, co robi.
Jego wyzwaniem jest nie rozpraszać się: z taką energią i tyloma otwartymi frontami, David może chcieć objąć wszystko i się wyczerpać. Gdy znajdzie swój teren i się skupi, jest nie do zatrzymania. W głębi David łączy to, co najlepsze z dwóch światów: zaciętość wojownika i wrażliwość artysty, owinięte w wieczną świeżość. Krótkie, stanowcze i urocze imię, takie jak ci, którzy je noszą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
David, którego imię jest synonimem bycia kochanym, nie szuka po prostu miłości; dąży do bycia rozpoznanym w swojej najgłębszej istocie. Jego sposób zdobywania to gra intensywnych spojrzeń i cichych porozumień, w której zmysłowość wkrada się między wierszami rozmowy intelektualnej. Nie lubi pośpiechu ani pustych deklaracji; woli spokój wspólnie spędzonej nocy, w której dotyk mówi więcej niż tysiąc obietnic.
To, co naprawdę go porywa, to autentyczność i inteligencja emocjonalna jego partnera. Ceni zaciekłą lojalność i zdolność do słuchania bez oceniania. Z kolei najbardziej nudzi go i męczy powierzchowność oraz niepotrzebne dramaty. Dla Davida miłość jest bezpieczną przystanią, a nie polem bitwy. Szuka kogoś, z kim można budować, a nie tylko kogoś, z kim można zabić czas. Jego czułość jest jego największą bronią, zdolną rozbroić nawet najtwardsze obrony samym szczerym uśmiechem.
Oznacza „ukochany” lub „kochany”, od hebrajskiego Dāwīḏ.
Drugi król Izraela w Biblii, który pokonał olbrzyma Goliata i któremu przypisuje się autorstwo Psalmów.
Jego imieniny obchodzone są 29 grudnia na cześć świętego Dawida. Jest on królem Judy i Izraela, główną postacią Starego Testamentu oraz pasterzem, który pokonał olbrzyma Goliata.
Wszystkie trzy tradycje go czczą: jest postacią biblijną w judaizmie i chrześcijaństwie, a także pojawia się w islamie jako prorok Dawud.
W wielu językach pisze się go identycznie, zmienia się jedynie wymowa, co czyni go bardzo praktycznym i uniwersalnym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.