Znaczenie: słońce, pan lub wizjoner.
Ciro to włoska forma imienia Kýros.
31 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Cyryl z Aleksandrii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Egiptowski pustelnik-medyk z początku IV wieku. Leczył chorych na pustyni, odmawiając wszelkiego wynagrodzenia, aż do momentu, gdy jego odmowa rezygnacji z przekonań kosztowała go życie.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by oddać swoją wiedzę do dyspozycji najsłabszych, nie oczekując żadnego wynagrodzenia. Ta uczciwość, w obliczu presji, pozostaje przykładem ludzkiego męstwa.
Źródło: Wikidata
Ciro obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 31 stycznia.
Ciro ma swoje korzenie w starożytnej Persii: jest to włoska forma imienia Kýros, imienia Cyrusa Wielkiego, założyciela imperium perskiego, którego znaczenie nadal jest przedmiotem debaty między „słońce”, „pan” a „wizjoner”. We Włoszech imię to stało się jednak prawdziwą ikoną Południa, a w szczególności Neapolu i Kampanii, dzięki świętemu Ciro, lekarzowi i męczennikowi, bardzo ukochanemu patronowi różnych wspólnot.
Dziś Ciro to imię o bardzo silnej i rozpoznawalnej tożsamości, synonim przynależności i neapolitańskiej dumy. Przeżyło nową falę popularności dzięki postaciom z kultury popularnej i sportowcom najwyższej klasy, takim jak napastnik Ciro Immobile. To imię ciepłe, bezpośrednie, bez ozdobników: komunikuje energię, solidne korzenie i otwarty charakter. Kto nazywa się Ciro, niesie ze sobą mieszankę bardzo starej historii i współczesnego, ludowego smaku, most między królami Persji a neapolitańskimi uliczkami.
Ciro to imię, które nie zna stanów pośrednich: jest ciepłe, bezpośrednie i dumne, jak ziemia, z którą jest nierozerwalnie związane. Osoba o imieniu Ciro nosi w sobie niemal plemienną lojalność (najwyższa cecha w jej profilu): rodzina, przyjaciele i dzielnica są ważniejsze niż cokolwiek innego, a kto wejdzie do jej kręgu, zostaje na całe życie. Zdrada jest nie do pomyślenia, ale uważaj na zdradę: ma długą pamięć i dumne serce.
Energia jest jego paliwem. Ciro to ten, kto rozświetla pokój, ten, kto podnosi głos, śmiejąc się, ten, kto rzuca się w rzeczy całym ciałem i duszą. Ma konkretną ambicję kogoś, kto chce „wybić się” własnymi siłami, oraz niezależność, która sprawia, że preferuje drogę wytyczoną przez siebie samego, a nie wygodną drogę odziedziczoną. Nie jest dyplomatą grupy, umiar nie jest jego mocną stroną: mówi, co myśli, czasem z nadmiernym zapałem, ale zawsze z rozbrajającą szczerością. Lepiej być otwartym niż hipokrytą – to jego filozofia.
W imieniu współistnieją dwie dusze, które wyjaśniają wszystko: z jednej strony Cyrus Wielki, wielkoduszny i wizjonerski król perski, który nadaje mu tło królewskiej hojności; z drugiej św. Ciro, lekarz i męczennik, bardzo kochany patron Południa, który czyni z niego imię ludowe, pobożne i przynależności. Dodajmy do tego współczesną aurę napastników i postaci, które wcielają w sobie zaciętość i samodoskonalenie, a portret jest kompletny. Ciro to ten typ, który nie zapomina, skąd pochodzi i który właśnie dlatego dokładnie wie, dokąd chce iść. Przyjaciel, którego warto mieć obok w złych dniach.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ciro kocha z furią słońca, które nie zna zachodów. Jego uwodzenie nie jest grzecznością, lecz afirmacją obecności: magnetyczną, bezpośrednią, niemal fizyczną. Podobnie jak perski król łączący imperia, on łączy dusze dzięki pewnej wizji przyszłości, wiedząc, co robi. Nie traci czasu na subtelne gry; jego zaloty są aktem woli, ciepłym i intensywnym. To, co go podnieca, to żar, autentyczna pasja, która nie boi się odsłaniać żył. Jednak jego „panowska” i autonomiczna natura może zamienić się w nagły chłód. Nuda jest jego jedynym prawdziwym wrogiem; jeśli rozmówca staje się przewidywalny lub bierny, Ciro wycofuje się z godnością kogoś, kto wie, że jest wart więcej niż obiekt pożądania. Szuka płomienia, który potrafi odbić jego ogień, a nie go zgasić.
Znaczenie jest niepewne: z perskiego Kūruš, być może „słońce”, „pan” lub „widzący”.
Imieniny Cira przypadają 31 stycznia, w święto świętego Cyra, lekarza i męczennika.
Pochodzi z języka perskiego za pośrednictwem greckiego Kýros, imienia Cyrusa Wielkiego, króla Persji.
Z powodu nabożeństwa do świętego Cyra, patrona i bardzo czczonej postaci w Kampanii.
Tak, żeńska forma to Cira, znacznie rzadsza.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.